Γιορτινό Διήμερο στον Καλοξύλο Νάξου 26 και 27 / 7 / 2025

 

Το γραφικό χωριό Καλόξυλος της Νάξου ντύνεται γιορτινά και μας προσκαλεί σε ένα ξεχωριστό διήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων με τίτλο «Παραμύθι, παραμύθι το Κουκί & το Ρεβύθι», που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 26 και την Κυριακή 27 Ιουλίου.

Μικροί και μεγάλοι θα έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε μια σειρά από διαδραστικές δράσεις, παραστάσεις, μουσικές βραδιές και γευστικές εμπειρίες, που αναδεικνύουν την παράδοση, τα προϊόντα και την πολιτιστική ταυτότητα της Νάξου.

Το εορταστικό διήμερο στον Καλόξυλο είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για τους επισκέπτες του νησιού και τους ντόπιους να απολαύσουν τη γνησιότητα της νάξιας φιλοξενίας, την τοπική γαστρονομία, τη μουσική και την παράδοση, μέσα σε ένα σκηνικό γεμάτο αυθεντικότητα και μεράκι.

Έκθεση Τέχνης

Καθ’ όλη τη διάρκεια του διημέρου, θα λειτουργεί η έκθεση γλυπτικής του Γιάννη Φραντζέσκου στην Αίθουσα « Δρακουλά ».

Όλες οι εκδηλώσεις είναι δωρεάν!

Το Πρόγραμμα Αναλυτικά

Εορταστικό Διήμερο στον Καλοξύλο
«Παραμύθι, παραμύθι το Κουκί & το Ρεβύθι»
Σάββατο 26 και Κυριακή 27 Ιουλίου

ΣΑΒΒΑΤΟ 26/7

«Της γειτονιάς μας τα παιχνίδια»
Αναπαράσταση διαχρονικών παιχνιδιών.

19:00 - Πλατεία Ουσάκιντων
«Η προίκα της γης. Βότανα και αρωματικά φυτά»
Παρουσίαση και γευστική δοκιμή.

«Με φακόλια, ρύζι και ρεβίθια, έλα να φτιάξω εγώ τ’ αλήθεια. Θα βάλω ιρβά και γιακές, σε ζυγαριές μοναδικές»
Παρουσίαση από ομάδες καλλιτεχνών για την τέχνη χρήσης φυσικών υλικών (όστρα, δημητριακά κ.ά.).

20:00 - Διαγωνισμός καθαρισμού πατάτας (για ενήλικες)
Ακολουθεί τηγάνισμα με παραδοσιακή μέθοδο.

21:00 - Παράσταση Καραγκιόζη
«Ο Καραγκιόζης γιατρός της συμφοράς» από τον Βασίλη Μπουντούνη.

22:00 - Μουσική βραδιά: «Κάνω την Ελλάδα γύρα με λαούτο και με λύρα»
Παραδοσιακές μουσικές με τον Κωνσταντίνο Φουντή (λύρα) και την Κωνσταντίνα Καλύβα (λαούτο).

ΚΥΡΙΑΚΗ 27/7

«Της γειτονιάς μας τα παιχνίδια»
Αναπαράσταση διαχρονικών παιχνιδιών.

19:00 - «Βρες το υλικό της συνταγής»
Εκπαιδευτικό παιχνίδι γευσιγνωσίας.
Παρουσίαση τοπικών προϊόντων & τροφών.

20:00 - «Τραταρίσματα. Η γλύκα του φρούτου και του βασικού από το μπουκάλι»
Γευστικές στάσεις με τοπικές γλυκές γεύσεις.

21:00 - Συναυλία με την τραγουδοποιό και τραγουδίστρια Ανδριάνα Μπάμπαλη

Το Μουσείο Απειράνθου: Ιστορία και Καθυστέρηση στην Αναστήλωση

 

Το Μουσείο Απειράνθου: Ιστορία και Καθυστέρηση στην Αναστήλωση

Το Μουσείο Απειράνθου στη Νάξο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Ελλάδας, με μία πρωτοκυκλαδική συλλογή που θεωρείται μοναδική παγκοσμίως. Ωστόσο, παρά την πολιτιστική και συμβολική του αξία, η αναστήλωση και η αναβάθμιση του κτηρίου καθυστερούν, αφήνοντας πολλά ερωτηματικά για το μέλλον του.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Απειράνθου ιδρύθηκε το 1962, χάρη στην προσπάθεια του μαθηματικού και φιλάρχαιου Μιχάλη Μπαρδάνη (1907-1975), γνωστού και ως «Παζαρομιχάλη». Ο Μπαρδάνης, με αγάπη για την ιστορία του τόπου του, περιόδευε στην ύπαιθρο της Νάξου, συλλέγοντας αρχαιολογικά ευρήματα και ενθαρρύνοντας τους κατοίκους να παραδώσουν στο κράτος αντικείμενα που είχαν βρει. Η συλλογή που δημιουργήθηκε έγινε η βάση του μουσείου, το οποίο στεγάστηκε σε δημοτικό κτήριο με την υποστήριξη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και του τότε αρχαιολόγου Νίκου Ζαφειρόπουλου.

Όπως αναφέρει η Εφορεία, πρόκειται για το μοναδικό μουσείο παγκοσμίως που δημιουργήθηκε αποκλειστικά από δωρεές κατοίκων. Μεταξύ των σημαντικότερων εκθεμάτων του είναι οι πλάκες με επίκρουστες παραστάσεις της 3ης χιλιετίας π.Χ., οι οποίες απεικονίζουν σκηνές από την καθημερινή ζωή των Κυκλαδίτων.

Ο Ρόλος του Μιχάλη Μπαρδάνη και η Συμβολή του

Ο Μπαρδάνης δεν ήταν μόνο συλλέκτης αρχαιοτήτων, αλλά και διανοούμενος, αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και δάσκαλος που αφιέρωσε τη ζωή του στη γνώση και τον πολιτισμό. Κατά τη δεκαετία του 1960, όταν η λαθρανασκαφή μάστιζε τη Νάξο, οργάνωσε την προστασία των αρχαιοτήτων με πείσμα και αγάπη για την ιστορία. Παράλληλα, συμβάλλει στη λειτουργία της βιβλιοθήκης Νίκου Γ. Γλέζου και έγραψε επιστημονικές μελέτες για την αρχαιολογία και την αστρονομία των προϊστορικών Κυκλαδίτων.

Το μουσείο στεγάζεται σε ένα παλιό δημοτικό σχολείο, το οποίο όμως χρειάζεται επείγουσες επεμβάσεις. Το 2021, η τότε υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ανακοίνωσε την αναβάθμιση του χώρου σε «σύγχρονο αρχαιολογικό μουσείο», αλλά από τότε η πρόοδος είναι ελάχιστη. Το κτήριο παραμένει υπό επιτήρηση λόγω προβλημάτων σταθερότητας, και οι κάτοικοι ανησυχούν μήπως η καθυστέρηση οδηγήσει σε ανεπανόρθωτες ζημιές.

Ο δήμος της Νάξου έχει αναλάβει να εφαρμόσει τα μέτρα που προτείνει η Ειδική Επιτροπή Επικινδύνως Ετοιμορρόπων Κτηρίων, αλλά η ολοκλήρωση του έργου εξακολουθεί να είναι αδιευκρίνιστη. Ταυτόχρονα, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων εξακολουθεί να προβάλλει τη συλλογή μέσω των social media, θυμίζοντας τη σημασία της.

Το Μουσείο Απειράνθου δεν είναι απλώς μια συλλογή αρχαιοτήτων, αλλά ένα σύμβολο κοινοτικής προσπάθειας και αγάπης για την ιστορία. Η καθυστέρηση στην αναστήλωση του δημιουργεί κίνδυνο για τη διατήρηση αυτής της κληρονομιάς. Είναι απαραίτητο να επισπευστούν οι εργασίες, ώστε αυτό το μοναδικό μουσείο να συνεχίσει να διηγείται την ιστορία των Κυκλάδων για τις επόμενες γενιές.

Σημαντική ενημέρωση από την "Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων"

 

 

Σημαντική ενημέρωση από την "Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων" για Νάξο, Δονούσα και άλλα Κυκλαδονήσια

Για όσους/ες δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν στις δύο εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν από την "Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων" στις 4 και 5 Μαΐου στο Χαλκί και στη Χώρα της Νάξου αντίστοιχα, και επιθυμούν να τις παρακολουθήσουν, η Κίνηση πραγματοποίησε καταγραφή των ομιλιών. Τα βίντεο είναι πλέον διαθέσιμα στο κανάλι της Κίνησης στο Youtube.

Οι εκδηλώσεις αφορούσαν τα ανησυχητικά σχέδια εγκατάστασης:

46 ανεμογεννητριών ύψους 100μ. στη Νάξο

57 παράκτιων ανεμογεννητριών ύψους 280μ. στη Δονούσα.

Αυτές οι προτάσεις, μαζί με αντίστοιχες απειλές για Πάρο, Άνδρο, Τήνο και Κύθνο, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις στα νησιά μας.

Στις εκδηλώσεις αναλύθηκαν διεξοδικά οι λεπτομέρειες αυτών των σχεδιασμών και οι πιθανές αρνητικές συνέπειες για:

Τη μοναδική βιοποικιλότητα, την παραδοσιακή γεωργία και την πολιτιστική κληρονομιά της Νάξου.

Την τουριστική φυσιογνωμία της Πάρου, η οποία απειλείται από βιομηχανικές εγκαταστάσεις που αλλοιώνουν το πανέμορφο κυκλαδίτικο τοπίο.

Το ευαίσθητο θαλάσσιο οικοσύστημα της Δονούσας από ένα υπεράκτιο πλωτό αιολικό πάρκο τεράστιας κλίμακας.

Ενημερωθείτε και πάρτε μέρος στην προσπάθεια για την προστασία του μέλλοντος των Κυκλάδων! 

 

Όταν ο Άνεμος Φυσά για τους Άλλους

 

Τα τελευταία χρόνια, η πράσινη ανάπτυξη προβάλλεται ως πανάκεια για την ενεργειακή κρίση και την κλιματική αλλαγή. Όμως στα νησιά των Κυκλάδων, η περίφημη «πράσινη μετάβαση» έχει άλλο χρώμα: το γκρι του τσιμέντου και το μεταλλικό των ανεμογεννητριών που ξεφυτρώνουν σαν βιομηχανικά τοτέμ πάνω σε γαλήνια τοπία. Από τη Νάξο και την Πάρο μέχρι τη Δονούσα, οι τοπικές κοινωνίες βλέπουν το οικοσύστημά τους να θυσιάζεται στο όνομα μιας υποκριτικής οικολογίας, πίσω από την οποία κρύβονται εταιρικά συμφέροντα.

Η Νάξος, το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων, απειλείται με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε περιοχές μοναδικής βιοποικιλότητας, γεωργικής ζωής και ιστορικής σημασίας. Η Πάρος, βασισμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου στον τουρισμό, βλέπει την ελκυστικότητά της να απειλείται από «φουτουριστικές» εγκαταστάσεις που αλλοιώνουν το τοπίο. Και στη Δονούσα, σχεδιάζεται ένα υπεράκτιο πλωτό αιολικό πάρκο γιγαντιαίας κλίμακας, με ανυπολόγιστο περιβαλλοντικό αποτύπωμα στο θαλάσσιο οικοσύστημα.

Η εικόνα αυτού του πάρκου δεν παραπέμπει σε βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά σε στρατιωτική απόβαση μια ενεργειακή «Νορμανδία» των εταιρικών συμφερόντων. Οι ανεμογεννήτριες δεσπόζουν όχι ως σύμβολα πράσινου μέλλοντος, αλλά ως φρουροί μιας εισβολής. Πρόκειται όχι απλώς για περιβαλλοντική υποβάθμιση, αλλά για έναν ακήρυχτο πόλεμο ενάντια στην τοπική αυτονομία, τη φυσική κληρονομιά και τον πολιτισμικό ιστό των νησιών. Κι αν όντως είμαστε σε πόλεμο με τα συμφέροντα, τότε οι γραμμές άμυνας δεν στήνονται στους λόφους, αλλά στα δημοτικά συμβούλια, στις πλατείες, στα δικαστήρια και στα βουνά που ακόμη δεν έχουν τσιμενταριστεί.

Οι επιδοτήσεις του κράτους και τα χρηματοδοτικά εργαλεία της Ε.Ε. δεν αξιοποιούνται για την ενεργειακή αυτονομία των τοπικών κοινωνιών, αλλά κατευθύνονται σε έργα αποκλειστικά σχεδιασμένα για εξαγωγή ενέργειας, προς όφελος των λίγων. Οι κάτοικοι γνωρίζουν καλά πως δεν θα επωφεληθούν. Αντίθετα, θα ζήσουν με τις περιβαλλοντικές και αισθητικές συνέπειες χωρίς αντίκρισμα.

Το πιο οξύμωρο απ’ όλα; Η «πράσινη» ρητορική χρησιμοποιείται για να νομιμοποιήσει την καταστροφή του ίδιου του φυσικού περιβάλλοντος. Όταν η προστασία του περιβάλλοντος μετατρέπεται σε πρόσχημα για την εκβιομηχάνιση κάθε παρθένου τόπου, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε θεσμοθετημένη περιβαλλοντική παραπλάνηση. Το τίμημα δεν θα είναι μόνο οικολογικό. Θα είναι πολιτιστικό και κοινωνικό: η απώλεια ταυτότητας, η αλλοίωση της τοπικής ζωής, η εσωτερική μετανάστευση όσων δεν αντέχουν την υποβάθμιση.

Η πράσινη ενέργεια είναι αναγκαία. Αλλά όχι έτσι. Όχι πάνω στις πλάτες των λίγων, προς όφελος των ισχυρών. Οι Κυκλάδες δεν είναι ενεργειακά λατομεία· είναι ζωντανά τοπία, με ανθρώπους, ιστορία, πολιτισμό. Ο μόνος άνεμος που πρέπει να φυσά σήμερα στο Αιγαίο είναι ο άνεμος της αντίστασης από τα χωριά μέχρι τα δικαστήρια, και από τα καφενεία μέχρι τις κορυφογραμμές.

Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να βαφτίζουμε «ανάπτυξη» την καταστροφή. Αν θέλουμε πράσινο μέλλον, πρέπει πρώτα να το υπερασπιστούμε από τους «πράσινους» καταπατητές του παρόντος.

Στη Νάξο, 11-13 Ιουνίου 2021 Το 33ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας

Το 33ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας με θέμα:  «Η θάλασσα στον κινηματογράφο» σε συνεργασία με την Κινηματογραφική Λέσχη Νάξου, τον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων και την ευγενική φιλοξενία του θερινού Κινηματογράφου “Cine Naxos” θα διεξαχθεί στη Νάξο, 11-13 Ιουνίου 2021

Το ραντεβού των Κινηματογραφικών Λεσχών της Ελλάδας έστω και καθυστερημένα λόγω κορωνοϊού, δίνεται φέτος στη Νάξο. Η Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ) και η Κινηματογραφική Λέσχη Νάξου διοργανώνουν, σε συνεργασία με τον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, το 33ο Συνέδριο της ΟΚΛΕ με θέμα «Η θάλασσα στον κινηματογράφο»

Για περισσότερα από 60 χρόνια, ο θεσμός των Κινηματογραφικών Λεσχών παραμένει ζωντανός σε ολόκληρη την Ελλάδα και αποτελεί μία ενεργή κοινότητα φίλων της έβδομης τέχνης, που

Εισήγηση Δημοτικής παράταξης Δύναμη Δημιουργίας - Προσωνυμία Γενικού Λυκείυ Νάξου ΄΄Μανώλης Γλέζος¨

Εισήγηση για το δεύτερο θέμα της ημερήσιας διάταξης της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου της 29^ης Ιουλίου 2020

            Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία προβλέπεται η προσθήκη προσωνυμίας στις σχολικές μονάδες με αποφάσεις των Σχολικών συμβουλίων κ.λπ. και σ’ αυτήν περιγράφονται τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχουν οι προσωνυμίες που προτείνονται δηλαδή η προσθήκη προσωνυμίας θα είναι δηλωτική της ιστορικής και πολιτιστικής παράδοσης της περιοχής ή του τόπου γενικότερα και θα αναφέρεται σε ονόματα ευεργετών, προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των τεχνών, ατόμων της ιστορικής και θρησκευτικής ζωής του τόπου και γενικότερα προσώπων που πρόσφεραν αναγνωρισμένες και αξιόλογες υπηρεσίες στον τόπο και το έθνος και αποτελούν πρότυπα.

            Καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε την ομόφωνη σχεδόν πρόταση

Εορτασμός της Ευρωπαϊκής Ημέρας Natura 2000 στη Νάξο

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο Natura 2000 είναι ένα δίκτυο

προστατευόμενων περιοχών (το μεγαλύτερο παγκοσμίως!) που εκτείνεται σε

ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει ως στόχο να διασφαλίσει τη

μακροπρόθεσμη διατήρηση των πιο πολύτιμων και των πλέον απειλούμενων

ειδών και ενδιαιτημάτων. Η 21η Μαΐου έχει οριστεί ως Ευρωπαϊκή Ημέρα

Natura 2000, ώστε να εορτάζεται η προστασία της φύσης και οι προσπάθειες

όσων εργάζονται καθημερινά για την επιτυχία του δικτύου.

Η ομάδα του LIFE GRECABAT σε συνεργασία με τον Φορέα Διαχείρισης

Προστατευόμενων Περιοχών Κυκλάδων, τον Σύλλογο Προστασίας Άγριας Ζωής

Νάξου και τον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, συνδιοργανώνουν εκδήλωση

για τον εορτασμό της Ευρωπαϊκής Ημέρας Natura 2000, την Τρίτη 21 Μαΐου

2019 από τις 17:30 έως τις 20:30, στο κτήριο της Ελληνογαλλικής Σχολής

Ουρσουλίνων Νάξου.

Η εκδήλωση είναι ελεύθερη για το κοινό και θα περιλαμβάνει παρουσιάσεις

και δράσεις για ενήλικες και παιδιά.

Πρόγραμμα:

17:30 – 18:15

• Ευρωπαϊκή Ημέρα Natura 2000 και το ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000 στην

Ελλάδα

• Ο ΦΔΠΠ Κυκλάδων και οι περιοχές Natura 2000 της Νάξου

• Δράσεις   του Συλλόγου Προστασίας άγριας ζωής Νάξου

• LIFE GRECABAT: Ένα Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για τις νυχτερίδες, τη

σπηλαιόβια ζωή και τα σπήλαια της Ελλάδας

• Το LIFE GRECABAT μέσα από σκίτσα …

• Η ζωή στα σπήλαια / ζωή στο σκοτάδι

18:15 – 20:30

• Οι ερευνητές συνομιλούν με μαθητές και γονείς για τη συναρπαστική τους

δουλειά…

• Φτιάχνουμε μάσκες και φιγούρες χειροπτέρων (νυχτερίδων) με απλά υλικά…

• Βλέπουμε δείγματα από σπηλαιόβια ζώα και δοκιμάζουμε επιστημονικά

όργανα

• Φοράμε κράνη με φακούς και παίζουμε με τις σκιές … Βλέπουμε

φωτογραφίες, βίντεο και μιλάμε για τα ζώα και των σπηλαίων…

Το πρόγραμμα LIFE-GRECABAT συγχρηματοδοτείται (60%) από το χρηματοδοτικό

εργαλείο LIFE της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (EC / EASME). Συντονιστής

Δικαιούχος είναι το Πανεπιστήμιο Κρήτης – Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

Κρήτης (ΜΦΙΚ). Συνδικαιούχοι είναι: (1) Υπουργείο Περιβάλλοντος &

Ενέργειας (ΥΠΕΝ), (2) Πράσινο Ταμείο, (3) Ινστιτούτο Σπηλαιολογικών

Ερευνών Ελλάδας (ΙΝΣΠΕΕ) και (4) ΑΤΕΠΕ Διαχείριση Οικοσυστημάτων

Μονοπρόσωπη ΕΠΕ (ΑΤΕΠΕ). Τέλος το πρόγραμμα υλοποιείται με την

υποστήριξη του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη και του Ιδρύματος Σταύρος

Νιάρχος.

www.lifegrecabat.eu

https://www.facebook.com/LIFEGRECABAT/

Με εκτίμηση

Γιώργος Παπαμιχαήλ

Δρ. Επιστημών Περιβάλλοντος

Project Manager – LIFE GRECABAT

LIFE17 NAT/GR/000522

Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε στη Νάξο στις 2 Δεκεμβρίου 1921

  

Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε στη Νάξο στις 2 Δεκεμβρίου 1921 και πέθανε στις 29 Μαρτίου 2011. Είναι το πέμπτο από τα εννέα παιδιά του Στέφανου Καμπανέλλη, εμπειρικού φαρμακοποιού, και της Αικατερίνης Λάσκαρη. Ο πατέρας του καταγόταν από την Χίο, ενώ η μητέρα του προερχόταν από παλιά αρχοντική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης.
Ήδη από μαθητής στο δημοτικό σχολείο ο μικρός Ιάκωβος διακρίνεται για την κλίση του στη λογοτεχνία. Μετά τις δύο πρώτες τάξεις του Γυμνασίου, όπου έχει συμμαθητή τον Μανόλη Γλέζο, έντονα βιοποριστικά προβλήματα αναγκάζουν την οικογένεια να μεταφερθεί στην Αθήνα. Εγκαθίστανται στο Μεταξουργείο. Tην ημέρα εργάζεται και το βράδυ σπουδάζει σχεδιαστής τεχνικού σχεδίου στη νυχτερινή Σιβιτανίδειο Σχολή.
Την ίδια εποχή, στην περιοχή που έμενε, στο Μεταξουργείο, γνωρίζεται με συνομηλίκους του που έχουν κοινές λογοτεχνικές ανησυχίες όπως οι: Τάσος Λειβαδίτης, Κώστας και Αλέξανδρος Κοτζιάς, Δημήτρης Χριστοδούλου και Ρένος Αποστολίδης. Παράλληλα, εμπλουτίζει τις γνώσεις του με αναγνώσεις βιβλίων, κυρίως λογοτεχνίας και ιστορίας, που του αποκαλύπτουν την ανθρώπινη περιπέτεια αλλά και τα μυστικά της γραφής.
 Με το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, σχεδιάζει μαζί μ' ένα φίλο του να καταφύγουν στη Μέση Ανατολή. Επειδή το χρηματικό ποσό που χρειάζονταν ήταν υπέρογκο, αποφασίζουν να περάσουν στην Ελβετία μέσω Αυστρίας. Στην διαδρομή από Βιέννη προς Ελβετία σε έναν έλεγχο συλλαμβάνονται στο Ίνσμπρουκ. Ο Καμπανέλλης μεταφέρεται στην Βιέννη για ανάκριση και καταλήγει στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως και εξοντώσεως Μαουτχάουζεν
Εκεί θα παραμείνει ως τις 5 Μαΐου 1945, όταν το στρατόπεδο απελευθερώθηκε από τον αμερικανικό στρατό. Οι συγκρατούμενοι του, χίλιοι εκατό Έλληνες και Ελληνοεβραίοι, τον εκλέγουν αντιπρόσωπο τους στη Διεθνή επιτροπή που φροντίζει για την ανάρρωση και την επιστροφή τους στην πατρίδα.
Στην Αθήνα, που έχει απελευθερωθεί από τον γερμανικό ζυγό αλλά μαστίζεται από έντονες πολιτικές αναταραχές, μια παράσταση που βλέπει τυχαία στο Θέατρο Τέχνης, τον μαγεύει και τον οδηγεί να στραφεί στο θέατρο. Στερούμενος όμως των τυπικών προσόντων (απολυτήριο γυμνασίου), δεν μπορεί να φοιτήσει ως ηθοποιός στις δραματικές σχολές και αφιερώνεται στη συγγραφή θεατρικών έργων.
Πρώτο του έργο το: Άνθρωποι και ημέρες (1945), που παραμένει ανέκδοτο. Με το Χορός πάνω στα στάχυα (1950), που ανεβαίνει από τον θίασο του Αδάμ. Λεμού, εγκαινιάζει τη μακριά πορεία του στη νεοελληνική σκηνή. Ακολουθούν: Ο κρυφός ήλιος, Ο μπαμπάς ο πόλεμος, Οδυσσέα γύρισε σπίτι, και τα μονόπρακτα: Η οδός, Ο γορίλας και η ορτανσία κ. ά., που θα παιχτούν πολύ αργότερα.
Η γνωριμία του με την τότε νεοεμφανιζόμενη ηθοποιό, Μελίνα Μερκούρη, του εμπνέει το θεατρικό Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια. Η πετυχημένη μεταφορά του στον κινηματογράφο από τον Μιχ. Κακογιάννη, ματαιώνει την προγραμματισμένη παράσταση. Η προβολή της ταινίας Στέλλα σε ξένα φεστιβάλ κινηματογράφου επιβάλλει αμέσως τους συντελεστές της διεθνώς. Ακολουθεί η συνεργασία του με τον Ν. Κούνδουρο στο σενάριο Ο Δράκος (1955), που θεωρείται ταινία - σταθμός στην ιστορία του νεοελληνικού κινηματογράφου και της παγκόσμιας ταινιοθήκης.
Η αναγνώριση ως θεατρικού συγγραφέα έρχεται με το έργο Έβδομη μέρα της Δημιουργίας (1956), που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Κ. Μιχαηλίδη στο Εθνικό Θέατρο και αγκαλιάζεται από κοινό και κριτικούς.
Το μονόπρακτο Αυτός και το πανταλόνι του (1957), παίχτηκε με τρία άλλα, ξένων συγγραφέων σ' ένα ρεσιτάλ υποκριτικής του Β. Διαμαντόπουλου.
Η αυλή των θαυμάτων (1957), που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Κ. Κουν στο Θέατρο Τέχνης, με σκηνικά Γ. Τσαρούχη και μουσική Μ. Χατζιδάκι, μετά τη θερμή υποδοχή του από το κοινό, θεωρείται καλλιτεχνικό γεγονός και καθιερώνει τον Καμπανέλλη ως αναμορφωτή της νεοελληνικής δραματουργίας. Η απήχηση της παράστασης οδηγεί στην ανανέωση της συνεργασίας του με τον Κουν και την επόμενη σεζόν

Το έργο Η ηλικία της νύχτας (1959) ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Κ. Κουν στο Θέατρο Τέχνης, χωρίς όμως την αναμενόμενη ανταπόκριση από το κοινό. Με την παράσταση Παραμύθι χωρίς όνομα (1959), βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Π. Δέλτα, που ο Καμπανέλλης γνώριζε από παιδί, πειραματίζεται σε νέους τρόπους έκφρασης. Η σκηνική αυτή αλληγορία, που ανεβαίνει από το θίασο του Β. Διαμαντόπουλου και της Μαρ. Αλκαίου, παρά τους εξαιρετικούς συντελεστές της και τη συμβολή του Μ. Χατζιδάκι στη μουσική, δε γίνεται δεκτή και σύντομα κατεβαίνει.
Ωστόσο, τα έργα Η αυλή των θαυμάτων και Παραμύθι χωρίς όνομα, θα αναδειχθούν στη συνέχεια ως τα δύο πιο αγαπητά και πολυπαιγμένα θεατρικά του.
Η αντιμετώπιση αυτών των έργων και το έντονο ασταθές πολιτικό κλίμα της ταραγμένης δεκαετίας του '60, προβληματίζει τον Καμπανέλλη που βρίσκεται σε μια κρίσιμη περίοδο καμπής και αναθεωρήσεων των εκφραστικών του μέσων. Αποφασίζει να επισκεφθεί το Λονδίνο, όπου θα μείνει εκεί (1960 - 1963) για να ενημερωθεί για τις νέες καλλιτεχνικές και θεατρικές τάσεις. Καρπός αυτής της εμπειρίας είναι το έργο Η γειτονιά των αγγέλων (1963), που ανεβαίνει μόλις έρχεται στην Ελλάδα από το θίασο Τζ. Καρέζη, με μουσική Μ. Θεοδωράκη, παρουσιάζοντας ένα νέο σκηνικό λόγο εν είδει λαϊκής όπερας.
Η εμπειρία του στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκεντρώσεως που τον απασχολούσε πολλά χρόνια πριν, αποτυπώνεται στο χρονικό του, Μαουτχάουζεν. Μια μαρτυρία που κυκλοφορεί αρχικά από τις εκδόσεις Θεμέλιο (1961) και εν συνεχεία από τις εκδόσεις Κέδρος, γίνεται αμέσως εκδοτική επιτυχία και με τις συνεχείς επανεκδόσεις μέχρι σήμερα, αναδεικνύεται ως επίτευγμα της αντιπολεμικής λογοτεχνίας. Η απήχηση του βιβλίου παρακινεί τον Καμπανέλλη να γράψει τους στίχους των 4 τραγουδιών του ομώνυμου κύκλου, που μελοποιεί ο Μίκης Θεοδωράκης και παρουσιάζονται με μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έως σήμερα.
Η επιβολή της δικτατορίας στις 21 Απριλίου 1967, αναστέλλει την καλλιτεχνική δραστηριότητα της χώρας, και, όπως όλοι οι συγγραφείς, αποφασίζει και ο Καμπανέλλης να σιωπήσει. Διακόπτει τη σιωπή του με το έργο Αποικία των τιμωρημένων (1972), μια διασκευή για θέατρο του διηγήματος του Κάφκα, που ανεβαίνει στην Πειραματική Σκηνή της Πόλης της Μαρ. Ριάλδη, και το έργο Το μεγάλο μας τσίρκο (1973), που ανεβάζει ο θίασος Καρέζη - Καζάκος, με μουσική Στ. Ξαρχάκου και εξελίσσεται σε αντιδικτατορική εκδήλωση. Το κουκί και το ρεβύθι (1974) και Ο εχθρός λαός (1975), που ανέβηκαν από τον ίδιο θίασο και ανήγαγαν τον Καμπανέλλη σε σύμβολο αντίστασης κάθε μορφής φασισμού.
Με το έργο Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα (1976), που διαρθρώνεται σε τέσσερα μονόπρακτα: Ο πιστός άνθρωπος, Ο πανηγυρικός, Ο άνθρωπος και το κάδρο και Η γυναίκα και το Λάθος, και ανέβηκαν σε σκηνοθεσία Κ. Κουν, ο Καμπανέλλης τελειοποιεί τη γραφή και το ύφος που είχε εγκαινιάσει με το μονόπρακτο Αυτός και το πανταλόνι του.
Το 1978 ξεκινά η έκδοση των Απάντων του με τον τίτλο "Θέατρο", που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Κέδρος. Στη σειρά αυτή έχουν εκδοθεί οι 9 πρώτοι τόμοι (Α - Θ), όπου το θεατρικό κείμενο συνοδεύουν φωτογραφικό υλικό και μικρό ανθολόγιο κριτικών των πρώτων παραστάσεων τους. Ο Κ. Κουν ανεβάζει Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού (1978) που παίζεται με επιτυχία στο Θέατρο Τέχνης. Το δρόμο προς τη σκηνή παίρνει και το έργο του Ο μπαμπάς ο πόλεμος, έργο του 1952, που παίζεται σε σκηνοθεσία Γ. Λαζάνη στο Θέατρο Τέχνης το 1980.
Το 1981 του ανατίθεται η Διεύθυνση Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ, όπου θα παραμείνει μέχρι το 1987, γεγονός που θα αναστείλει τις δραστηριότητες του στο θέατρο. Το 1987 μετατίθεται στην αντιπροεδρία της ΕΡΤ, θέση από την οποία αποχωρεί τον επόμενο χρόνο. Μετά από 8 χρόνια απουσίας ο Καμπανέλλης επιχειρεί δυναμική επιστροφή στη σκηνή με το έργο Ο Αόρατος θίασος (1989), που παίζεται σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαηλίδη στο Εθνικό Θέατρο.
Ο προβληματισμός του για τις σύγχρονες σχέσεις στη φθίνουσα μικροαστική κοινωνία της εποχής και οι προκλήσεις τυχοδιωκτισμού και διαφθοράς, εκφράζονται στο έργο Ο δρόμος περνά από μέσα (1991), που ανεβαίνει στο Πειραματικό Θέατρο της Πόλης της Μαρ. Ριάλδη σε δική του σκηνοθεσία. Η σύγκρουση του ατόμου με την πραγματικότητα εντοπίζονται στα μονόπρακτα Ο Επικήδειος (1997) και Ο Πανηγυρικός (1972), που αν και γραμμένα παλαιότερα, τώρα αρχίζουν να ερμηνεύονται στη σκηνή. Με την τριλογία Ο Δείπνος (Γράμμα στον Ορέστη, Ο Δείπνος, Πάροδος Θηβών) (1993), που ανεβαίνει σε δική του σκηνοθεσία στο Εθνικό Θέατρο, συνομιλεί με Έλληνες και ξένους συγγραφείς του παγκόσμιου θεάτρου που έγραψαν έργα βασισμένα σε θέματα και μορφές της αρχαίας τραγωδίας. Διανοίγει από δω έναν νέο κύκλο έργων του, πειραματικού χαρακτήρα, που αποκαλεί «Σπουδές και Απόπειρες».
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το έργο Στη Χώρα Ιψεν, όπου ο Καμπανέλλης δίνει μια νέα ερμηνεία του έργου του Ίψεν Βρυκόλακες και έχει θερμή υποδοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ Ίψεν στο Όσλο.
Τα επόμενα έργα: Η τελευταία πράξη, Μια συνάντηση κάπου αλλού, Μια Κωμωδία, Οι δύσκολες νύχτες του κυρίου Θωμά, διευρύνουν και συμπληρώνουν τη θεατρική του προσφορά. Το τελευταίο είναι μια ενδελεχής μελέτη ηρώων, συνομηλίκων του συγγραφέα, με ανησυχίες και αγωνίες για τη φθορά του σώματος, συνδεδεμένες με υπαρξιακά ερωτήματα.
Ο Καμπανέλλης, εκτός από θεατρικός συγγραφέας, πεζογράφος και δοκιμιογράφος, υπήρξε και στιχουργός. Έγραψε τραγούδια, που η μελοποίηση τους με τη μουσική των Μ. Χατζιδάκι, Μ. Θεοδωράκη, Στ. Ξαρχάκου, συνέβαλαν στην εξέλιξη του νεοελληνικού τραγουδιού, έγιναν επιτυχίες και τραγουδιούνται μέχρι σήμερα.
Εξίσου γόνιμη ήταν και η συμβολή του στον νεοελληνικό κινηματογράφο ως σεναριογράφου (Ν. Κούνδουρου Ο Δράκος (1956), Γρ. Γρηγορίου Η αρπαγή της Περσεφόνης (1956), Το Αμαξάκι (1957) και Τα Κορίτσια στον Ήλιο (1968)) αλλά ενίοτε και ως σκηνοθέτη σε δικές του ταινίες όπως Η Χιονάτη και τα εφτά γεροντοπαλίκαρα (1960) και Το κανόνι και τ' αηδόνι (1968).
Μεγάλο μέρος της δραστηριότητας του αφιέρωσε επίσης στο Ραδιόφωνο με πλήθος εκπομπών ως συγγραφέας και παραγωγός με πρωτότυπα θέματα ή διασκευές λογοτεχνικών - θεατρικών έργων.
Ως αρθρογράφος, δοκιμιογράφος και αφηγητής, συνεργάστηκε με τις εφημερίδες «Ελευθερία» (1963-1965), «Ανένδοτος» (1965-1966) και «Τα Νέα» (1975).
Το 1999 συνέβαλε στην κίνηση αποκέντρωσης της καλλιτεχνικής αγωγής, υποστηρίζοντας την ιδέα του ηθοποιού Δημήτρη Παπαγιάννη και του Λάμπρου Μίχου, Δημάρχου Δήμου Αγίας Βαρβάρας, για την ίδρυση της πρώτης Δημοτικής Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης.
Από το 2003 έως το 2007 διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής των Εφήβων, διαδεχόμενος τον Αντώνη Σαμαράκη.
Εκεί θα παραμείνει ως τις 5 Μαΐου 1945, όταν το στρατόπεδο απελευθερώθηκε από τον αμερικανικό στρατό. Οι συγκρατούμενοι του, χίλιοι εκατό Έλληνες και Ελληνοεβραίοι, τον εκλέγουν αντιπρόσωπο τους στη Διεθνή επιτροπή που φροντίζει για την ανάρρωση και την επιστροφή τους στην πατρίδα.
Για την όλη προσφορά του ως συγγραφέα αλλά και ως ευαισθητοποιημένου πολίτη, τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις και αναγορεύθηκε επίτιμος δημότης πολλών πόλεων. Εκλέχτηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Κύπρου (1996), της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ (1999) και του τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1999). Εξελέγη παμψηφεί και αναγορεύθηκε Ακαδημαϊκός (1999), εγκαινιάζοντας την έδρα του Θεάτρου στην Ακαδημία Αθηνών. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του απένειμε το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του τάγματος του Φοίνικα.
Πέθανε στις 29 Μαρτίου 2011, λίγο μετά την εκδημία της γυναίκας του.
Ο Καμπανέλλης συνετέλεσε ώστε το νεοελληνικό θέατρο να βγει από την απομόνωση που βρισκόταν και το οδήγησε από την ηθογραφία και την επιθεώρηση, στον κοινωνικό ρεαλισμό, στον ποιητικό συμβολισμό, στη σάτιρα και στην αφαίρεση. Θεωρείται ο πατριάρχης του νεοελληνικού θεάτρου και ο κύριος εκφραστής των καταστάσεων που βιώνει η κοινωνία μας το τελευταίο ήμισυ του 20ου αιώνα. Συνοδοιπόροι του είναι οι: Λ. Αναγνωστάκη, Δημ. Κεχαίδης. Γ. Σκούρτης, Μ. Ευθυμιάδης, Μ. Ποντίκας, Γ. Διαλεγμένος, Α. Πάνου, Β. Κατσικονούρης κ.ά. Μετά το θάνατο του δημιουργήθηκε το Αρχείο Καμπανέλλη, το site www.kambenellis.gr και το Θεατρικό Μουσείο Ιάκωβος Καμπανέλλης στη Νάξο.
Τα θεατρικά του έργα, που υπερβαίνουν τα 40, διδάχτηκαν και διδάσκονται από όλους σχεδόν τους νεοέλληνες σκηνοθέτες και έχουν παιχτεί από τις κρατικές σκηνές (Εθνικό Θέατρο, ΚΘΒΕ και διάφορα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) της Ελλάδας, της Κύπρου (Θ.Ο.Κ.), καθώς και από ιδιωτικούς θιάσους. Τα κείμενα του έχουν μεταφραστεί και παιχτεί στις ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Αυστρία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σουηδία, Ρουμανία. Βουλγαρία, Νορβηγία, Λιθουανία, Τουρκία, Ισραήλ, Αυστραλία και Κίνα.
Τα Άπαντα του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Κέδρος, ενώ τα έργα του διδάσκονται στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Δήμου Αγίας Βαρβάρας.
* Θάνος Φωσκαρίνης

ΑΠΟ - tvxs.gr

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΜΑΟΥΤΧΑΟΥΖΕΝ
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλης 

Mουσική :Μίκης Θεοδωράκης
Τραγουδά η Μαρία Φαραντούρη

Τι ωραία που είν' η αγάπη μου
με το καθημερνό της φόρεμα
κι ένα χτενάκι στα μαλλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Άουσβιτς,
του Νταχάου κοπέλες,
μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι,
δεν είχε πιά το φόρεμά της
ούτε χτενάκι στα μαλλιά.

Τι ωραία που είν' η αγάπη μου,
η χαϊδεμένη από τη μάνα της
και τ' αδελφού της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Μαουτχάουζεν,
κοπέλες του Μπέλσεν,
μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε στην παγερή πλατεία
μ' ένα αριθμό στο άσπρο της το χέρι,
με κίτρινο άστρο στην καρδιά.

Τι ωραία που είν' η αγάπη μου,
η χαϊδεμένη από τη μάνα της
και τ' αδελφού της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

 
---- 

ΠΕ.ΚΙ.Ν - Ενημέρωση για την καταστροφική πυρκαγιά που προκλήθηκε στις 02-09-2017 ανάμεσα στα χωριά του Σκαδού και της Κορώνου

ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:

Η καταστροφική πυρκαγιά που προκλήθηκε στις  02-09-2017 στην ορεινή Νάξο, ανάμεσα στα χωριά του Σκαδού και της Κορώνου και εξαπλώθηκε μέχρι τις περιοχές της Κεραμωτής, επί του όρους Κόρωνος.

Ήταν απ’ ότι λέγεται 5:30 πμ. όταν ξέσπασε αυτή η πυρκαγιά, η οποία προκλήθηκε εντός της αγροτικής περιοχής που ευρίσκεται μεταξύ Σκαδού και Κορώνου. Ανάμεσα σ’ αυτά τα χωριά υπάρχει μια κοιλάδα με απότομες κλίσεις, που την χωρίζει σε δύο μέρη η κοίτη ενός χειμάρρου που ονομάζεται Γρόττα και κατεβαίνει από το όρος Κόρωνος. Από την βόρεια μεριά του χειμάρρου προς το Σκαδό υπάρχουν κυρίως οι ιδιοκτησίες των Σκαδιωτών και από την νότια πλευρά οι ιδιοκτησίες των Κορωνιδιατών. Λόγω των απότομων κλίσεων του εδάφους αυτής της κοιλάδας, οι κάτοικοι της περιοχής έκτισαν υψηλές αναβαθμίδες (πεζούλια),κατασκευάζοντας έτσι μικρά αχτάκια (χαλιά) και αξιοποιώντας και την παραμικρή σπιθαμή γης προς όφελος των κατοίκων των χωριών. Παράλληλα με το κτίσιμο των αναβαθμίδων κατασκευάζονταν σ’ αυτές εσοχές (μικρά καταφύγια) για την προστασία των ζώων, σκάλες, αγροτικές κατοικίες και δρομάκια γύρω από τις ιδιοκτησίες, που όλα αυτά συνθέτουν ένα πανέμορφο τοπίο. Σ’ αυτήν λοιπόν την κοιλάδα δημιουργήθηκαν αμπέλια, χωράφια με φρουτόδεντρα και μπαξέδες που συνέβαλαν, με αρκετό κόπο βέβαια, στην υγιεινή διατροφή της οικογένειας αλλά και στην αυτάρκεια και στην οικονομική ανεξαρτησία των χωριών. Κατά την δεκαετία του 1960 οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν τα χωριά τους και τη γη τους για την Αθήνα και έτσι όλες σχεδόν

Ιωσήφ Νάσι: Ο Μαρράνος Δούκας της Νάξου - Η ισορία της Dona Grácia Mendes Nasi και του Υοsef Nasi

Ο Ιωσήφ Νάσι γεννήθηκε ως Μαρράνος στη Πορτογαλία το 1521, πολύ καιρό μετά την απέλαση όλων των Εβραίων και πιθανώς να ήταν απόγονος της παλαιάς ισπανικής εβραϊκής οικογένειας Νάσι. Ήταν ο γιος του πορτογάλου βασιλικού ιατρού Agostinho (πρώην Σαμουήλ) Micas (απεβίωσε το 1525), ο οποίος δίδασκε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας. Ο Ιωσήφ, γνωστός αρχικά ως χριστιανός με το όνομα João Micas (Miques, Míguez), συνόδευσε την θεία του (αδερφή του πατέρα του) Beatrice de Luna (Gracia Mendes *), όταν πήγε από τη Λισαβόνα στην Αμβέρσα το 1537. Μετά από σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Louvain εργάστηκε στο τραπεζικό ίδρυμα της Mendes και ήταν υπεύθυνος για τη διευθέτηση των οικογενειακών υποθέσεων, όταν η Gracia έφυγε το 1545 για την Ιταλία. Στη συνέχεια ήρθε σε επαφή με τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε’ και τον αντιβασιλέα της βασίλισσας των Κάτω Χωρών, και λέγεται ότι ήταν στενός συνεργάτης του ανιψιού τους, τον μελλοντικό αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό. Παρά την διαπραγματευτική του δεινότητα, δεν κατάφερε να διασώσει την οικογενειακή περιουσία από τη δήμευση και δραπέτευσε μετά από αυτήν κατά το 1547. Τα επόμενα χρόνια τα πέρασε στη Γαλλία, όπου τον σύστησαν στον βασιλιά Φραγκίσκο Α’, και αργότερα στην Ιταλία. Φέρεται ότι ζήτησε άσυλο από την κυβέρνηση της Βενετίας σε ένα από τα νησιά της ως Μαρράνος πρόσφυγας. Στις αρχές του 1554 συναντήθηκε με τη θεία του Gracia Nasi * στη Κωνσταντινούπολη, όπου περιτομήθηκε και έλαβε το όνομα Ιωσήφ Νάσι (Joseph Nasi). Τον Αύγουστο νυμφεύτηκε την κόρη της Reyna. Αυτό ενίσχυσε την

Η ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ - του Γιάννη Μπαλτογιάννη

του Γιάννη Μπαλτογιάννη
από το πρώτο τεύχος του
Τόπος και Κοινωνία   
Οι συζητήσεις και οι αναλύσεις για το ποια μορφή θα έπρεπε να έχει ο μεγαλύτερος οικισμός της Νάξου λαμβάνουν χώρα καθημερνά στο νησί, μεταξύ των κατοίκων της και των επισκεπτών της. Κάθε μέρα βρισκόμαστε σε κουβέντες που αφορούν τη λειτουργία της πόλης, τα προβλήματά της αλλά και την αισθητική που προβάλει στην καθημερινότητά μας. Η Χώρα εισβάλει στους προβληματισμούς μας γιατί αποτελεί το ζωτικό μας χώρο, τον τόπο που κινούμαστε, δουλεύουμε, τον χώρο στον οποίο επικεντρώνεται η γραφειοκρατική καθημερινότητα αλλά και χώρο εμπορίου και τουρισμού.
Οι συζητήσεις μας περιλαμβάνουν πολύ συχνά προβληματισμούς για συγκεκριμένα ζητήματα της λειτουργίας του οικισμού, όπως είναι η παρουσία των αυτοκινήτων, η παραβατικότητα στους νόμους που ορίζουν τη δόμηση και την επέκτασή της, η διαχείριση των απορριμμάτων που παράγουμε και το σύνολο των απαραίτητων δικτύων της λειτουργίας της (φωτισμός, ύδρευση, όμβρια ύδατα, πεζόδρομοι, δρόμοι, δημόσιος χώρος).
Ο προβληματισμός αυτός, που είναι βασικό στοιχείο της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης για τον ζωτικό μας χώρο, έχει πολύ συχνά αποσπασματικό χαρακτήρα και στοχεύει σε προβλήματα ή ζητήματα που έχουν ήδη λάβει υλική υπόσταση (μορφή) γύρω μας, για παράδειγμα η αισθητική των φωτιστικών σωμάτων της παραλίας, η μορφή των κάδων απορριμμάτων, κάποιου είδους τοπική πλακόστρωση ή ακόμα και η φύτευση.
Γύρω από κάθε τέτοιο προβληματισμό μας, υποβόσκει πάντα ένα τεράστιο ερώτημα που αποφεύγουμε συστηματικά να δοκιμάσουμε να απαντήσουμε: «Τι είναι η Χώρα της Νάξου;» Ο καθένας από εμάς έχει στο μυαλό του μία διαφορετική πόλη. Συνήθως τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν αυτήν τη πόλη στο μυαλό μας στηρίζονται σε βιώματα της παιδικής ή εφηβικής ηλικίας και σε άλλα γεγονότα (σταθμούς) βιωματικού χαρακτήρα όπως είναι προσωπικές στιγμές ευτυχίας ή θλίψης. Συνδυάζοντας αυτά τα βιώματα με συγκεκριμένες εικόνες της μνήμης μας, αναζητούμε στην καθημερινότητά μας αυτήν την πόλη που υπάρχει μόνο στο νου μας. Το σύνολο αυτών των πόλεων του μυαλού μας συνθέτει τη συλλογική αντίληψη για τη Χώρα.
Για κάθε έναν από εμάς που επιδιώκει την αλλαγή της Χώρας της Νάξου και το μετασχηματισμό της σε κάτι καλύτερο από αυτό που είναι σήμερα, επιβάλλεται η επικέντρωση της δουλείας μας πρωτίστως στην ανάλυση της ουσίας ύπαρξής της

Κινητοποιήσεις την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2015 - Εμποροεπαγγελματικός Σύλλογος Νάξου - Ανοιχτή Συνέλευση Νάξου - ΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΩΜΙΑΚΗΣ

Εμποροεπαγγελματικός σύλλογος νάξου

Αγαπητοί συνάδελφοι

 Επτά  (7) χρόνια ύφεσης και πέντε (5) χρόνια μνημονίων έχουν τελματώσει την χώρα και την αγορά. Τα νεοφιλελεύθερα μνημονιακά δόγματα, που εφαρμόζονται στο όνομα της εξυπηρέτησης του χρέους δεν οδηγούν σε λύση αλλά αντίθετα στην διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση της χώρας και της οικονομίας.

  Δεν μπορούμε να είμαστε απλοί θεατές στις πιέσεις των δανειστών για νέα μέτρα στην φορολογία, το ασφαλιστικό, για  οφειλές στον ΟΑΕΕ, "κόκκινα" δάνεια, την κατάργηση των μειωμένων συντελεστών  Φ.Π.Α. στα νησιά ( που καταργεί το μεταφορικό ισοδύναμο που κατακτήσαμε με αγώνες )  και το δικαίωμα στη "δεύτερη ευκαιρία". Δεν μπορούμε να δεχτούμε νέες, χωρίς αντίκρισμα θυσίες για την «σωτηρία» των τραπεζιτών, με στρατιές ανέργων, την νεολαία στη μετανάστευση  και  αυτοκτονίες καθημερινώς.

  Η απάντησή μας είναι ο ενωμένος αγώνας μαζί με τους εργαζόμενους της χώρας για να αποκρούσουμε τις  πολιτικές που επιβάλλονται, για να ανοίξουμε τον δρόμο της ελπίδας, για την δημιουργία των προϋποθέσεων εξόδου από την κρίση με ένα προοδευτικό πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανοικοδόμησης.

  Παράλληλα, θεωρούμε υποκριτική τη στάση της ΕΣΕΕ σε ρόλο Ποντίου Πιλάτου να πράξουν οι Εμπορικοί Σύλλογοι κατά το δοκούν, δημιουργώντας σύγχυση σε όμορες πόλεις αλλά και Πανελλαδικά.

 Ο Εμποροεπαγγελματικός Σύλλογος Νάξου συμμετέχει ενεργά  στις κινητοποιήσεις που έχουν εξαγγείλει οι συνδικαλιστικοί φορείς την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2015   με κλείσιμο των καταστημάτων και των επιχειρήσεων από τις 09.00 έως τις 12:00 και καλεί τα μέλη του σε ανοικτή συγκέντρωση έξω από τα γραφεία μας στην οδό Παπαβασιλείου.

Καλούμε την κυβέρνηση να αντισταθεί στις προκλήσεις των δανειστών, να προστατεύσει την πρώτη κατοικία και να προχωρήσει στην Αναπτυξιακή Τράπεζα για να χρηματοδοτήσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ούτως ώστε να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης .

          

Για την κοινωνία της συνοχής και της αλληλεγγύης.

,

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12 ΝΟΕΜΒΡΗ 2015

ΠΑΡΑΛΙΑ ΝΑΞΟΥ 11.00ΠΜ

Μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποδείχτηκε μια καλοστημένη απάτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ φιλοδοξούσε να γίνει εκφραστής της λαϊκής δυσαρέσκειας με σκοπό να λειτουργήσει σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής και αγανάκτησης. Στα

Αντιφασιστική συγκέντρωση - Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη, 7μμ

2 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Αντιφασιστική παρέμβαση - μικροφωνική

Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη, 7μμ, έξω από τον Κοινωνικό και Πολιτικό χώρο Αντιμάμαλο (οδός Παπαβασιλείου)

Εισήγηση στην Επιτροπή Διαχείρισης Κοινωνικού Παντοπωλείου Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων

Εισήγηση στην Επιτροπή Διαχείρισης Κοινωνικού Παντοπωλείου Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων 
 Η οικονομική και ανθρωπιστική κρίση που έχει χτυπήσει βάρβαρα την Ελληνική κοινωνία και τη κοινωνία των νησιών μας, δεν είναι κάποιου είδους τυχαία θεομηνία ή κακοτυχία. Έχει συγκεκριμένα αίτια που πηγάζουν μέσα από το βαθειά ριζωμένο καπιταλιστικό σύστημα, τις επιλογές των κυβερνήσεων να συντηρούν αυτό το σύστημα άκριτα, εξυπηρετώντας μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, την εδραιοποίηση του μονόδρομου των επιλογών της ευρωπαϊκής οικονομικής ελίτ  και φυσικά την διάχυση αυτών των πολιτικών μέσα στην κοινωνία μέσω της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η συγκρότηση και λειτουργία ενός δημοτικού κοινωνικού παντοπωλείου φαντάζει ανήμπορη να επιφέρει οποιαδήποτε αλλαγή στις ζωές των πολιτών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα διαβίωσης μιας και δεν ακουμπά τα αίτια δημιουργίας του προβλήματος, παρά μονάχα  κοιτάζει να

Μελέτη κυκλοφοριακού για μια πόλη... "ησυχαστήριο" με φανερές εξυπηρετήσεις συμφερόντων.

Εκτός τόπου και χρόνου χαρακτηρίζουμε την κυκλοφοριακή μελέτη Ε. Περιμένη που εφαρμόζετε αυτόν τον καιρό στην πόλη της Νάξου.

Όταν η τοπική αυτοδιοίκηση θέλει να κάνει ένα έργο βασική προϋπόθεση είναι να αναφέρει τους λόγους και τους σκοπούς που θα εξυπηρετήσει αυτό το έργο. Λογικά αυτοί οι λόγοι και οι σκοποί πρέπει να τείνουν προς ένα θετικό αποτέλεσμα του όλου εγχειρήματος.

Όπως λοιπόν αναφέρετε στην παρ. 2.1 οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις γενικότερα θα βελτιώσουν την κινητικότητα των κατοίκων, εργαζομένων και επισκεπτών με γνώμονα την αναβάθμιση της οδικής ασφάλειας, την βελτίωση της χωρητικότητας του κύριου οδικού δικτύου κλπ κλπ.

Μάλιστα υπήρξε και διαβούλευση με προτάσεις από τούς 4 μεγάλους φορείς του νησιού μας: Ένωση Ξενοδόχων, Εμποροεπαγγελματικός Σύλλογος Νάξου, Σύλλογος Μαζικής Εστίασης και Σύλλογος Ενοικιαζομένων Δωματίων.

Αν εξαιρέσουμε ένα μέρος, και λέμε "ένα μέρος" γιατί υπάρχει λόγος, του Εμποροεπαγγελματικού Συλλόγου Νάξου καταλαβαίνουμε αμέσως πόσο "αντικειμενικές" ήταν οι προτάσεις που έγιναν από τους παραπάνω φορείς.

Άρα δικαιολογημένα θα παραχθεί ένα project αφού αυτοί ήταν στην ουσία οι κύριοι εντολείς της κ. Ε. Περιμένη, που θα θέλει την πόλη ένα "νεκροταφείο" για να μην ενοχλούνται οι τουρίστες-πελάτες τους όταν κοιμούνται ή τρώνε.

Είναι φανερό εάν διαβάσει κάποιος την παρακάτω μελέτη να καταλάβει πως όλα

Στο δρόμο του "Σοαιαλιστικού Καπιταλισμού" και της γαλαζοπράσινης κυβέρνησης η απόφαση για την λειτουργία Super Market στη Νάξο

ΑΠΟ  vimanaxou.blogspot.gr
Αγνοήθηκαν οι ομόφωνες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου

ΑΦΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ οι μεγάλες εταιρείες "δικαιώθηκαν" απο την απόφαση του ΝεοΔημοκράτη Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου κ. Σπυρίδωνος Σπυρίδων ο οποίος αγνόησε την σχεδόν ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων καθώς και
του εμπορικού κόσμου της Νάξου,"προσφέροντας" την δυνατότητα στους χιλιάδες καταναλωτές της Νάξου να γευτούν τα καλούδια των μεγάλων Super Markets. Μεγάλη ωφελημένη της απόφασης αυτής και η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου που θα μπορέσει να αξιοποιήσει με αυτό τον τρόπο το ακίνητό της στην περιοχή του Αη Γιάννη στη Χώρα το οποίο προ καιρού είχε "βγάλει στο σφυρί" και ταυτόχρονα να πάρει οικονομικές ανάσες ...

 το δημοσίευμα που ακολουθεί είναι απο το Naxosnow.gr

Άνοιξε ο δρόμος για την ίδρυση πολυκαταστημάτων στη Νάξο

«Πράσινο» για την ίδρυση πολυκαταστημάτων στη Νάξο δίνει γη